Ik wil graag een verhaal van een client van mij met je delen. Een verhaal dat mij heeft geraakt, een verhaal dat mij weer zo duidelijk maakt hoe ontzettend belangrijk het is om tijdig hulp in te zetten, maar ook te signaleren dat er hulp nodig is. En zijn verhaal heeft mij ook weer doen inzien hoe ontzettend veel het vriendenprogramma deze jongen had kunnen helpen. Ik zal proberen het verhaal niet te lang te maken en ik hoop dat je het zou willen lezen tot het einde. Ik hoop namelijk dat dit voor anderen weer een inspiratie is om jongeren goed in het zicht te houden en niet te wachten met het inzetten van ondersteuning tot de situatie al geëscaleerd is.
Jack was een gewone, slimme, sociale jongen die opgroeide bij beide ouders. Vader had een verleden van alcoholmisbruik, maar toen Jack rond de 5 jaar was is vader hiermee gestopt en ook nooit meer gaan drinken.
De basisschool verliep allemaal goed en rustig en met veel vertrouwen startte Jack op de middelbare school. Een goede vriend van hem ging naar dezelfde school. Binnen een week had deze vriend Jack laten vallen voor een “populaire” groep jongens. Gedurende zijn hele middelbare schooltijd heeft Jack een beetje heen en weer gefladderd tussen verschillende vrienden groepen. Hij voelde zich regelmatig eenzaam en had het gevoel nergens bij te passen.
Jack kreeg een vriendinnetje toen hij in de 5e van de middelbare zat. Helaas bleek dit vriendinnetje niet heel trouw te zijn, en nadat Jack dit een paar keer meemaakte, verbrak hij de relatie. Dit heeft hem veel verdriet gedaan en zijn zelfvertrouwen kreeg een extra deuk.
Toen ook zijn vader nog een hartaanval kreeg, werden de emoties Jack teveel. Hij had nooit geleerd om woorden te geven aan zijn gevoelens, hij had nooit geleerd zijn gevoelens te uiten en ook nooit geleerd hoe hij met heftige gevoelens om kon gaan. Voorheen ging hij vaak sporten om het er allemaal “uit te gooien” maar door een nare enkel blessure kon dit niet meer. Het kaartenhuis viel in elkaar. Niemand zag het instorten en Jack vroeg niet om hulp. Jack ging aan de drugs….
En dan hebben we het niet over soft drugs, maar over Cocaine, Crystal meth en veelvuldig marihuana gebruik. Hij ontvluchtte zijn wereld naar een wereld die beter voelde, zonder de pijn en het verdriet waar hij niet mee kon omgaan. Door al het drugs gebruik kreeg Jack zijn eerste psychose en werd hij intern opgenomen. Na meerdere drugs psychoses gehad te hebben kreeg Jack de diagnose Schizofrenie. Jack kampt nu met sociale angst, depressie, verslaving en suïcidale gedachten. Hij is 19 jaar.
Had dit voorkomen kunnen worden? We zullen het nooit helemaal zeker weten. Maar ik geloof er in, dat als Jack hulp had gekregen, op tijd, om te leren met zijn gevoelens te dealen, een plek te krijgen waar hij kon praten over zijn verdriet, iemand die hem had geholpen om zijn zelfvertrouwen weer te versterken, de tools had gehad om zich een weg te banen door de moeilijke tiener wereld van vriendschappen….dan wellicht…dan was Jack nu misschien een jongen van 19, die studeerde of zou beginnen aan een baan… een jongen van 19 die zou beginnen aan de rest van zijn leven…. in plaats van een jongen van 19, die op dit moment niet weet wat er nog voor toekomst voor hem ligt….
Dus…ontmoet je een jongen zoals Jack, zie je een jongere waarbij zijn/haar kaartenhuis in elkaar dreigt te vallen, zet dan preventief in….wacht niet totdat de kaarten allemaal zijn weggeblazen en het kaartenhuis niet meer is op te bouwen….
